M Ö S E N G H E M

Voordat onze kerk op 22 september 1112 aan de abdij van Dielegem werd afgestaan voor bediening en onderhoud, werden de eucharistievieringen verricht door wereldlijke priesters die betaald werden door de plaatselijke eigenaar, de Heren van Mosenghem ; nadien waren het meestal kanunniken uit de abdij van Dielegem.

Het feit dat meerdere onder hen prelaat werden bewijst dat die priesters bekwame en hooggeachte kloosterlingen waren.

1112     N 

De bediening van het altaar van Meuzegem (lees pastoor) werd voorgesteld en aangeduid door de abdij van Dieleghem, welke op dat ogenblik de kerk en dotatie beheerde. Zowel Imde als Meuzegem had toen elk een eigen pastoor tot minstens in 1258.

1283     N

Volgens het testament d.d. 1283 van Ludovicus van Levedael, Heer van Wolvertem , was er een pastoor in Meuzegem, Imde en Wolvertem.

1287    Boudewijn van Mösenghem      °?        +na 1287

zoon van N van Moseghem en Aleydis.    Vermeld als "Balduinus , Propheet de Mosenghem, presbyter " . Verbesselt veronderstelt dat het een priester is afkomstig uit het hof te Meuzegem.

We vragen ons af of die Boudewijn dezelfde persoon is die ook de missen deed in de Lodewijkskapel van het kasteel van Imde en die getuige is in een schenking van goederen in 1230 van Walterus de Sotteghem de toenmalige Heer van Wolvertem : "Balduinus, sacerdos et canonnicus noster" vrij vertaald , onze priester en kanunnik. Qua leeftijd moet Boudewijn dan vooraan in de 80 zijn in 1287, het is mogelijk.

Dat deze kasteelkapel in eigen beheer van de Heren van Wolvertem geen relevantie heeft met de abdij van Dielegem doet niets terzake vermits ook het gehucht Hasselt een hele tijd bediend werd door de priesters van Dielegem, en Hasselt valt namelijk onder de abdij van Grimbergen.

cc 1440    Petrus Seghers     °?            + Dielegem 12.03.1464

"Anno 1462 die 12 martii, R.D. Petrus Zegers, canonicus, juris canonici, baccalaureus, nec non pastor in Meusegem" 

Hij was pastoor onder het prelaat van Liniaco.  Kanunnik van kerkelijk recht en bachelor in de godgeleerdheid.

1464 - 1470  Philippus van der Sijpen   °?           +30.10.1470

Seculier priester die bij zijn wijding gehoorzaamheid belooft aan de bisschop. Hij had dus geen binding met de abdij van Dielegem.

1481 - 1499  Carolus Lalleman          °?            +23.01.1500

"Anno 1500, saeculi decimi quarti ultimo, R.D. Carolus Lalleman, canonicus et annis decem et octo curatus de Meusegem, cujus labia semper stillarunt charitatis dulcedinem, pacem atque salutis remedia"

Deed 18 jaar dienst als pastoor in Meuzegem.   Men spreekt hier " van wie steeds de mond overliep van liefdadigheid".

1496   Petrus van der weerden       °?              +na1496

Petrus was "vice-cureyt"  in Meuzegem, de toenmalige naam voor onderpastoor.

1499 - 1510 Henricus Arnouts °? + 13.10.1510

"Anno 1510, die 13 octobris, R.D. Henricus Arnoldi, canonicus et pastor in Meusegem"

1510 - 1525  Joannes Foeghale       °?              +?

Kloosterling van Dielegem en verbleef in Meuzegem, waarschijnlijk op de pastorij.

1526 - 1531  Joannes de Teughele         °? cc 1480             +1538

Werd in 1537 de 36ste abt van Dileghem, hij volgde Cornelius van der Goes op die naar Middelburg ging. Joannes was de beheerder van de goederen van de familie de Merode, die op dat ogenblik de eigenaars waren van het Kasteel van Imde.

"Canonicus diligemensis et quinquennio rector parochialis ecclesiae meusegemiemsis, nec non domini de Merode, toparchae de Wolverthem, receptor anno 1531 praedecessoris sui Cornelii Goessi coadjutor electus eodem Medioburgum abeunte, mox abbas installatus est anno 1537. Vir fuit pius vitaeque exemplaris qui sesebonorum operum prototypon exhibuit, praedicans verbo quod exequebatur opere, justitia ac charitate sibi subjectos rexit, at breviter, attamen biennii tempore quo praefuit, religiosorum dormitorium ambitum itidem sive locum claustri, templo adhaerentem, sacrisque supplicationibus pro circuitu destinacum destructa hactenus et inculta industria magna restauravit. Praematura nobis morte erepius est anno 1538, ipso dedicationis archangeli Michaelis festo die, quo a principe coelestis exercitus, tamquam speciali mentio pro animabus justus, ut ejus labores merebantus, perduceretur in paradisum exultationis."

Joannes de Tueghele afgebeeld op het rechterzijpaneel van het drieluik "de legende van Maria Magdalena "

Het koor met communiebank uit 1939

                              tijdens een biddag van EH de Ridder en Contingeau

uit de Abdij van Grimbergen

Winter in Neerpoorten 

Miel van Cauter levert strijd voor de zege in het

Wereldkampioenschap amateurs in Solingen Duitsland

2,5 KiloWatt schone en propere windenergie uit Neerpoorten

1938 .....  pastoor Peeten komt zich melden als nieuwe herder

controle van de "Heren van Boven" op de aardse goederen

1937 in Blakenbergen wordt er gewerkt .......  geëgd ........

en de laatste aaardappel opgeraapt

Linthout verborgen onder een wit tapijt

Monseigneur Cuvelier in vol ornaat

tijdens de inhuldiging in 1954

van de kapel "OLV-Lourden" in Neerpoorten

geliefd plekje natuur voor wandelaars en groene jongens

De Grote Molenbeek :

De Valbeek en de Zyp of kleine Molenbeek vormen samen de Grote Molenbeek in de zuidelijkste hoek van Neerpoorten.
Zij vormt nog enkele honderden meters de grens tussen Meuzegem en Wolvertem.

De Rootgracht :

Half 19e
eeuw werd op Neerpoorten  nog vlas geroot. 
West-Vlaamse boeren hadden op Imdekouter vlas in gezaaid en dit werd hier in  een 4 meters brede gracht geroot.
De aanpalende weide was vroeger het Biesbos van Neerpoorten.

Vermoedelijk werd er water uit de Valbeek genomen om de gracht om te vormen tot sloot.
In ieder geval is de toegangsweg nog kadastraal waar te nemen.

  "Blauwroten" of "modderroten " genoemd, in stilstaand water van een afgedamde gracht.
Het rotingsproces voltrok zich in één à drie weken tijd.
Deze rootwijze is ondertussen al lang achterhaald, vermits men ondervond dat roten in stromend water betere vezelkwaliteit gaf, doch deze wijze heeft eeuwen lang bestaan.   

Heden sluit de gracht aan op een gelijklopende gracht en neemt het water mee richting Imde.

De gracht volgt parallel de loop van de Grote Molenbeek, maakt een kromme bocht en mondt samen met de Leugenbeek uit in de Grote Molenbeek.

Het Hof te Meuzegem :

Op de oude site langs de Valbeek zijn nog de wallen van deze waterhoeve waar te nemen.  Op deze kaart van 1771  vinden we nieuwe gebouwen van het hof iets verderop, tegen de kerk.
De vijver achteraan behoort tot de OLV-hoeve.

Vijvers :

Langs de Valbeek op het domein Lovegem vinden we acht ...... waterputten. Of deze putten oorspronkelijk gebruikt zijn om te roten of waren het vijvers voor viskweek, we weten het niet met zekerheid.   In ieder geval zijn ze aangebracht begin 19e eeuw.

De site is nu eigendom van Stephex  die het hele domein een frisse beurt gaf.

De voeding der grachten en beken :

                                  :

 Op de borchtweide op Wolvertems gebied wateren

  3 grachten afnaar de Valbeek.

                     Het water op de Holocht en Blakenbergen

                     wordt afgeleid naar de Robbeek.

Het water van de oude "Doelstraat" en de noordzijde van "Wintmolencouter" voeden de Valbeek in de huidige Meuzegemstraat.

De Poelen : 

In october 2009 werden nog drie poelen aangelegd in de Beemden. Een initiatief van Econet, het gemeentebestuur en Natuurpunt. Deze  laatste heeft het beheer van dit natuurreservaat waarvan reeds 14 ha van de 80ha verworven is.
Doel is de biodiversiteit te verbeteren.

Riolering - Collectors :
Deze materie zullen we later aansnijden.

Waterkwaliteit :

De laatste 10 jaar moeten de bewoners van Neerpoorten meermaals ondervinden dat de grondwaterspiegel in het voorjaar erg hoog staat. Regelmatig staan ettelijke hectaren beemd onder water. De beken die sterk verontreinigd zijn overstromen meermaals per jaar zodat de overstroomde percelen getrakteerd worden op voedselrijk water en slib waardoor zuurstofminnende planten de bovenhand nemen : brandnetel, akkerdistel, kleefkruid ......  

Dit jaar werd de Valbeek ontdaan van het slib en er was nogal stilzwijgend protest omdat het slib niet afgevoerd werd , maar langs de oever gedeponeerd werd.

We gingen ten rade bij conservator van Natuurpunt Beemden , Julien de Roover : " Het zuurstof gehalte in onze beken is toegenomen dankzij de splitsing van het regenwater-afval-rioolwater.
De  verontreiniging van het slib was sterk teruggedrongen.  Zo mogen we binnenkort weer
watermuggen verwachten en binnen enkele jaren ook de stekelbaarsjes. Het was meer dan 25 jaar geleden dat de mensen hier nog kwamen vissen.

Even verderop stellen we vast dat de gracht vertrekkend vanuit de beemden en die uitmondt  aan de watermolen van Imde, onderweg nog wat afvalwater meeneemt van de bewoners van de Barbierstraat .............  er is dus duidelijk nog  werk aan de winkel.

Zo'n 2000 jaar geleden was de nabijheid van water en voedsel noodzakelijk om te overleven.
Onze prachtige zuid-oost gerichte en licht hellende landerijen en de nabijheid van water maakten het mogelijk om volkstammen aan te trekken die dit domein in cultuur brachten. (zie ook artikel "Meuzegemse bodem")

De Valbeek :
Meuzegemse beek en Valkbeek , met verschillende schrijfwijzen weergegeven, synoniem voor het water dat ons scheidt van het domein van Wulfruthem.
Valbeek, afkomstig van Walbeek, zo meldt heemkundige/drukker Maurice Sacré van Merchtem, water afkomstig uit de wallen van de "Hunsberg".
We gingen opzoek naar de mosterd van M.Sacré maar vonden geen recente  aanwijzingen waaruit bleek dat het water van de Hunsberg, de Valbeek voedt.
Misschien bedoelde hij de Hondsberg , gelegen tussen Linthout en Brussegem, maar die heeft geen wallen.

Dan maar zoeken naar oude afbeeldingen,  die het hele traject in kaart brengen.
We hebben op de militaire  kaart van Ferraris  d.d. 1771 , onze beek extra bijgekleurd om duidelijk te zien  waar we onze foto's moeten nemen.

We begonnen aan de samenloop met de Molenbeek in "de Beemden",

stroomopwaarts richting de terp van onze motte van Meuzegem,  aan de Veilinglaan ,

......... naast de wallen van de oude locatie " hof van Meuzegem " ( 100 meter verder staat de latere inplanting !) ......

........ naar het oude "Hof te Lovegem" gelegen in Wolvertem, aan de voet van de Valbeek.

Zo naar het "Hof te Lovegem " onder Brussegem ...... MAAR  in plaats van rechts de straat  over te steken richting Linthout .........

....... loopt ze naar de Bollestraat toe ! 

Dat klopt helemaal niet met de Ferrariskaart,  de militaire kaart bij uitstek waar elke beek, elke bomenrij, haag, holle weg, terp, heuvel en natuurlijke schuilplaats is weergegeven die het strategisch belang van een militaire actie kan beïnvloeden.

In dit bosje op 57 meter hoogte tussen de Bosbeekberg en de Hondsberg ontstaat de bron van de beek  ...........  welke beek ?
 

→

We volgden de inkerving van de beek in het U-vormig uitgesneden dal

en volgde het spoor ......... richting ........ HUNSBERG !  →

← Blijkbaar volgen we hier niet de Valbeek maar de Mierenbeek en moeten we de kaart van Ferraris  hertekenen.

→  Ferraris  laat de Mierenbeek ontspringen in het westelijk gedeelte van de Hunsbergtumulus.
 

→  We stellen vast dat deze beek, over een afstand van meer dan 500 meter, NOOIT richting Lovegem kan lopen.
Zij moet hier deze 7 meter hoge talut over ! 

←

De werkelijke bron van de Valbeek start aan de voet van de huidige Bollestraat, en verzamelt het water eerst aan de overzijde van de straat.

Deze gracht vangt het water op, komend  uit de kom van de Hondsberg,  maar vooral van het Lintervelt.        →
Van 70 meter hoogte naar 46 meter over een afstand van 600 meter, soms met meer dan 10 dalings%.

Indien je deze foto goed bestudeert dan merk je dat het water van deze steile heuvel als het ware naar beneden valt ......... VALBEEK .

Een logischer verklaring is er niet.

Beemden

Watersnood 2011

Nostalgie uit de jaren 50

 Burgemeester 't Kint, Karel Baudewijns ? Monseigneur Cuvelier, pastoor Verhasselt, en misdienaar Hugo Slachmuylders

Winter in de Beemden

Samenvloeiing van de Molenbeek en de Valbeek

Meuseghemvelt - Slededries

Zonsondergang

1953

Aankomst van de nieuwe klokken

Muso-wandeling

Zomer in Blakenbergbos

in de sacristie van OLV-Boodschap

Gezegend water uit de muur

de Crabbeneer

onze Valbeek rustig kabbelend en meanderend richting Imde

Weldoenster van Meuzegem

Grafsteen van Jonkvrouwe Maria van Scherrebroeck °1622    +Meusenghem  12.02.1708 gehuwd in Brussel Sint Nicolaes  7 januari 1649 met Balduinus Redet uit Brugge

Beemden

Herfsttaferelen in de lage broekgebieden

Ik stuitte toevallig op een klein artikel van de uitgave "Eigen schoon - de Brabanter" dd. 1927 van wijlen Henri van Dievoet,  befaamd rozenkweker en gewezen burgemeester van Meise van 1891 - 1904, gefusilleerd door de Duitsers in WO I.
"Een man met zin voor folklore", zo herinneren de meeste hem nog.
We fronsen wel even de wenkbrauwen over zijn bijdrage, de bijnamen en spotnamen van de inwoners uit de streek rond Meise, omdat geen enkele naam is opgetekend bij "de Raadt" of "het Brabants sageboek. Vele van deze namen die hij weergeeft, komen uit de omgangstaal, andere namen hebben een zeer oud verleden .

Een  paar vermeldingen :
"de afkloppers" van Brussegem omwille van de vele rammelingen tegen voorbijtrekkende vreemdelingen.
" de opgeslagen broeken van Breendonk" omdat ze met hun voeten steeds in het water stonden.
"De neusmakers" van Kapelle op den Bosch omdat de inwoners beweerden slimmer te zijn dan hun buren.
" de Groeningen" van Meise wegens de vele bossen uit de omgeving.
" de Bosuilen"  van Meuzegem omwille van de veelvuldige bossen die hier eertijds waren. 

Ik was ten zeerste verwonderd over .............. bossen ? ..................  hier in Meuzegem ?
Waar zijn die "bossen van Meuzegem" ;  waar kan je een bos plaatsen in dit klein dorpje. 

DE VERDWENEN BOSSEN 

Bij het induiken van de archieven vonden we nog een paar bosjes terug.
Daarvoor moesten we meer dan 300 jaar terug gaan want op de militaire Ferrariskaart van 1770 zie je enkel het Borgtbos. 

Dit eens zo prachtig smal bosje , gelegen langs de Valbeek en palend aan de Veilingbaan werd met één politiek pennentrek omgetoverd tot een stortplaats, die, nu meer dan 25 jaar geleden, met 2 meter aarde werd afgedekt.

Neerpoorten, een ontgonnen woestenij van biesbos, palend aan het Pitsemburgbos is volledig in cultuur gebracht, vermoedelijk bij het wegschenken van de woeste gronden door de Hertog van Brabant in 1251 nC.   

De Grote Crabbeneer, een bos beginnende aan de overzijde van de Veilingbaan en eindigend aan het Biesbos van Neerpoorten.
Het toponiem verwijst naar een dijkversterking van vlechtwerk en palen langsheen de Valbeek. 

Het Pitzenborgbos     ....... een bos gelegen bovenaan de Veilinglaan, liggend op het domein van Rossem. 

Niets doet nu ons vermoeden dat hier ooit een bos lag, naast de oude Frankische weg die kwam vanuit  Brussegem over Linthout, Hobosch en zo doorliep naar Londerzeel-Berg ;  een uitweg zoekend om over de Rupel te geraken.

Enig speurwerk uit secundaire bronnen en uit de verzameling toponymie van Marc Gillisjans vernemen we waar DE MEUZEGEMSE BOSSEN  lagen, nl ........................in   Rossem ! ! !
Net als een paar andere gemeenten, waar vroeger het bos overheerste, had zowel Rossem als Buggenhout, Dworp,  Everbeek en Sint Job in ‘t Goor, de bijnaam van "Bosuilen". 

Helemaal onderaan in  Blakenbergen,  in het laagste punt, gekneld tussen de Robbeek en het oude Affligems laathof "van Overstraeten" op  de grens van Merchtem  en langs de noordzijde, de scheiding Meuzegem-Rossem en Rossem-Hoek.

Deze bossen waren de uitlopers van het
Blakenbergbos. Op dit privé domein zijn nu de prachtige herenhoeve van WDP en de idyllisch woonst van Mr. de B. waar te nemen.

 
Om over een aanvaardbare reden te beschikken waarom we onze bossen in Rossem terug vinden, moeten we het vraagstuk linken aan onze onlogische parochiegrenzen. We vergeleken de natuurlijke grenzen, de parochiegrenzen en de grenzen van het domein van Muso" met elkaar , we informeerden over de archeologische vondsten, de beschikbare geologie en bodemonderzoek, en maakten gebruik van verwijzingen uit akten en oorkonden en gebruikten eveneens toponymie en taal, om uiteindelijk tot de bevinding te komen dat zowel Meuzegem, Imde en Rossem, vroeger 1 geheel vormden. Dit thema zullen we een ander keer aansnijden met : " Het domein van Muso " 

HET BLAKENBERG BOS.
20 ha bos gelegen onder Merchtem, op de noordelijke flank van Blakenbergen, naast Hobosch  (hoog bos) soms ook Hobosch genaamd en daarmee verwarring stichtend.

Het bos bevat de bronnen van de Robbeek en men treft er verschillende bodems aan:
van gedegradeerde zandleem op klei over alluviale leem en zandleem tot grijsbruine zandleem. Dit komt de facto ook tot uiting in de vegetatie : populier, kastagne, beuk, eik, es en berk. Dit zijn de boomsoorten die wijzen op een vroegere bestemming als jachtgebied van een plaatselijke heer. En terecht vindt men hier nog de kleine bonte specht, de torenvalk, de holenduif, de steenuil en de bosuil. In 1986 liep er een bestemmingsvoorstel tot openbaar bosreservaat of openbaar natuurgebied.

De jacht in de bossen :
Meuseghem 1386 op bevel van de Hertog (jachtrecht) moesten de honden ingekort worden : dwz, er werd een teen van de rechter voorpoot afgeknipt, zodat de honden bij het loslopen, geen topsnelheden meer haalden en het onmogelijk was om konijnen in de bossen te pakken te krijgen. Zo werd Hein Hinnebeen, vermoedelijk pachter op het "hof te Lovergem" ,  die land bewerkte op "de ketel" en op de Windmolenkouter, daarvoor beboet met "10 plakaeten" omdat zijn hond "nyet ghecort was, ende onbepoet" hij moest het weten want het werd afgekondigd "openbairlic in die kerke"
  

Het bos als schuiloord in roerige tijden.
Zo vermeldde de jaarlijks kerkvisiete van de deken die de controles verrichtte op de parochies :
Mieuseghem 1593 , de inwoners vluchtten de bossen in voor de soldaten.
Meuseghem 1596, de pastoor woonde in de kerk, zonder zijn meid.
Meuseghem 1598, de pastoor moest binnen de 14 dagen de kerkvensters dicht maken, of voorzien van ruiten, anders mochten er geen erediensten meer doorgaan. 

Jagers en stropers : Daar moeten we ook nog eens een artikel aan wijden.
Voorlopig hebben we maar een gevonden; Joannes Ludovicus Rampelbergh.
Geboren in Meuzegem  01.01.1841 zoon van Willem Rampelbergh en Maria Anna van den Borre.
Hij huwde in Steenhuffel in 1875 met Maria Theresia de Mol dochter van Charel de Mol, een van de beruchte stropers uit de boskantstraat van Steenhuffel; (een paar maal zijn geweer in beslag genomen, een paar boetes + veroordeling wegens het bedreigen van een boswachter).
Jean Louis werd in augustus 1874 jachtwachter bij Jean Baptist van Bellingen, maar gaf na 1 PV te hebben opgesteld zijn ontslag om zich definitief te vestigen als pachter op de Brandewijnhoeve in Steenhuffel. 

Bent U nooit nieuwsgierig geweest naar hoe het vroeger was? jouw lapje grond, jouw streek, jouw straat, de buurt , de kerk ........................

we kunnen het ons moeilijk inbeelden tenzij we foto’s, tekeningen of schilderijen ervan bezitten.

We hebben nog een paar momentopnames opgevist en met wat knippen en plakken in een paint-file kunnen we een hypothetisch beeld vormen van het verleden ; uiteraard gebaseerd op verschillende geschiedkundige nota’s.

Zo kennen we onze kerk beter, omringd door de gedenktekens der afgestorvenen , de aloude weide van de parochiedries, het "Hof van Möseghem" ,  de huizen van de gemeenschap, de smalle stijgende weg naar de kouter en Blakenberg, de weg aansluitend naar Imde-kouter en Steenhuffel ........

........ en de weg lopend over de beek rechtdoor naar Wolvertem en rechtsaf naar Lovegem en Merchtem.

Een oudere foto, ik schat 1930, met een kleiner omringt kerkhof en rechts op de achtergrond , vermoedelijk, de oude smidse van "van Cauter"

Volgens de nota’s van Berla, de heemkundige en geschiedkundige kring van Meise is het oudste gedeelte van onze kerk de kalkzandstenen westertoren , gebouwd rond 1300. De latere achterbouw is van 1863.   Zij denken ook, dat van het restant van de oude kerk, niets meer bewaard is gebleven.

Toch doet hen de vraag rijzen of de witstenen rondzuilen in de middenbeuk nog overblijfselen zijn van oude fundamenten.

Volgens de nota’s van Verbesselt is enkel het onderste gedeelte van de oude toren bewaard gebleven, alsook de twee Romaans vierkante zuilen met kapiteel,  en zouden zij een litteken zijn van onze kerk uit de 12e eeuw, een datum die dichter ligt bij de schenkingsakte van onze kerk nl. 23.09.1112.  (nvdr : deze zuilen zijn  ook bij andere kerken veelvuldig gebruikt als  steunmuur.)

Enkele tekeningen van onze kerk uit oude kaarten.  Meuzegem in 1690, rechts bovenaan, het Hof van Möseghem", rechts onder, de pastorij en de tiendeschuur.  De tekeningen geven niet altijd een realistisch beeld weer,  een huis stelt een huis voor, hoe groot het ook mag zijn.

Meuzegem gezien door de Commanderij van Pitsenburg dd. 1717

Deze landkaart geeft de percelen weer van de cijnsplichtigen, de pachters en de eigenaars. De tekeningen zijn lucratief.

Zo zou onze kerk er dan moeten uitgezien hebben in 1112 nC.Een stenen toren en vermoedelijk houten achterbouw met 4 pijlers ter ondersteuning van de middenbeuk.

De spitse opbouw van het dak zou wel eens van later oorsprong kunnen zijn.

Ik volg eveneens de mening van Verbesselt bij de interpretatie van de eerste oorkonden met betrekking op onze kerk : de oorsprong ervan zou terug gaan tot de 8e eeuw. Indien men de gegevens uit de schenkingsakte van Onulfus en de latere oorkonden met bevestigingen der giften koppelt aan de canon 6 van het kerkelijk Capitulare van Lodewijk de Vrome, dan moet ik vaststellen dat onze kerk ouder is dan 818 nC. Een datum voor 780 nC zou een zeer gewaagde voorspelling zijn.



In de tijdgeest van toen wou elke villabezitter zijn kerkje, en daar ligt de oorsprong van de vele kleine parochies. Sommige hebben het niet gehaald, Ter Spelt in Merchtem, Hasselt, Amelgem in Wolvertem en vermoedelijk ook Lovegem en Qualstergem. Meuzegem wel !

Daarom neem ik aan dat onze kerk een van de vele houten kerkjes was, waarbij de vieringstoren uit steen was opgetrokken en vervolledigd door een achterbouw uit hout.

Ons dorp Meuzegem ligt op een uitdeinende heuvelrug van het Brabants plateau dat gevormd werd samen met de Henegouwse breuklijn zo’n 400 miljoen jaren geleden.

In diezelfde periode toen de continenten op drift waren botsten delen van Avalonia met Laurentia.   

De latere aanhechting van Baltica en Gondwana vormen het huidige Europese continent.

Dat de breuklijn en het Brabants plateau een van de beste landbouwgronden van Europa herbergen vertellen ons de geologische bodemonderzoeken. 　

Uit de archeologische sites die toegeschreven worden aan de ijzertijd periode vermoeden we dat ze al in cultuur gebracht werden zo’n 2700 jaar geleden.

 Het waren echter de Germanen die zich toen via de grote delta’s van de Albim, Rhenus, Wisuram en Scaldis op deze gronden vestigden en er later als buren de Kelten op bezoek kregen.

De Rhenus een Noord Gallische rivier , waarvan de naam afgeleid wordt uit het Griekse "grens" (de Rijn wordt maar pas na 800nC vermeld) , was een rivier die beide partijen scheidde.

Onze taalgrens is nog een zeer goed bewaard litteken tussen beide culturen.

In het midden van de eerste eeuw vC gaf Rome aan Gaius Julius Cecar de opdracht om de " tinroute" te beschermen. Tin dat nodig was om te vermengen met koper, om alzo onder vloeibare vorm van brons te gebruiken voor de militaire Romeinse wapenindustrie. Deze tinroute liep van Marsilla (Marseille) naar Boulogna over "de ocean" het Kanaal, naar Cornwall en liep volgens broninterpretatie van Tacitus parallel met de Rhenus . Er diende dus orde op zaken gesteld te worden met zowel de Keltische als Germaanse bewoners.

Na de regressie’s van Duinkerke (150 - 600nC) werden de kusten van huidig Frankrijk tot huidig Denemarken onder water gezet. 

.

 Rivierlopen veranderden van bedding (Bornem), sommige verdwenen geruisloos, (Rhenus) , het huidig Antwerpen had natte voeten en grote gebieden in Nederland werden met 1 meter kleiafzet opgevuld. Wegen naar de noordelijke gebieden hielden op te bestaan.

 De transgressie, de politieke geschillen binnen de Romeinse Senaat, het terugtrekken van legioenen , verzwakte de Romeinse greep op Gallia en Germanica.

Toen in 406 nC Germaanse stammen (lees Salische Franken) afkomstig van Tournehem (Doornik) over de Rhenus trokken, werd definitief een einde gemaakt aan de Romeinse overheersing.  

Uit deze Germaanse stammen groeide de dynastie van de Merovingers , waarvan de latere opvolging naar de Carolingers. Tussen deze twee periode’s in werden er verschillende pogingen gedaan om de verschillende stammen te christianiseren.   Dit was niet gemakkelijk vermits de Germanen van oudsher steeds vrij (frank) geweest waren. In zijn laatste levensjaren bevocht Karel de Grote niet alleen de Friezen maar vooral de Saxen in Noord-Frankrijk . Uiteindelijk liet Carolus Magnus de Saxische stamhoofden onthoofden.  Velen ontvluchtten de streek maar Karels geschiedschrijver Einhard verhaald onrechtstreeks dat hij de bevolking deporteerde. Het vermoeden is groot dat vanuit deze bevolkingsgroep het verzet is ontstaan die wij kennen onder de noemer "Noormannen"

De duistere periode 850nC - 1050nC bevat weinig of geen betrouwbaar bronmateriaal . Er gebeuren zeer vreemde dingen die geschiedkundig niet verklaarbaar zijn of geen enkele logica volgen. Uit deze periode lezen we vooral veel verhalen die later zijn opgetekend en waarvan de inhoud zeer sterk betwist wordt. Vooral vitae’s moeten het ontgelden.

Uit het "NIETS" duiken in Duitsland gezagdragers op die beweren dat ze de bloedlijn bezitten van de Frankische Vorstenhuizen. terwijl ze in Besançon recht spreken over hun vazallen. Ook Otto III wilt zich op dezelfde manier legitimeren en uiteindelijk lukte Frederick "Barbarossa" de Duitse, nagenoeg onbestaande, geschiedenis te koppelen aan de Noord-Franse.

Zo werd " Germania Superieur" Duitsland, de "Rhenus" werd Rijn, "Coulogne" werd Keulen en "Aques Grani" werd Aken.  Er verschijnen bisschoppen in Nederland en Duitsland die geen kerkelijke zetel hebben. Graven van Vlaanderen met Friese namen, Kasteleinen van Gent met Saxische nomenclatuur. Abdijen die plots opduiken en 300 en 400 kilometer verwijderd zijn van hun dotatie- en schenkingsgoederen. Heel vreemd en onlogisch.

In onze regio moeten we wachten tot 1080 alvorens onze abdijen gesticht werden en dotatie goederen kregen. De Kerkelijk overheid besliste in samenspraak met de Franse Vorsten dat het allodiaal goed van het Kerkelijke moest gescheiden worden. Zo werden de kleine houten kerkjes van de plaatselijke heren afgenomen samen met dotatiegoed van 12 bunders, waarvan de "Tiende" opbrengst naar de Kerkelijke beheerder ging. In werkelijkheid werden die "Tienden" nog eens opgedeeld in drie delen, waarvan een deel als vergoeding voor de altaarbediening (lees Pastoor) , een deel voor het onderhoud van de kerk en een deel voor de armen (lees Heilige Geesttafel / Armentafel )

Zo werd op 23 september 1112 de kerk van Meuzegem, op aanvraag van abt Walthelmus van Dilighem, door Bisschop Odo van Kamerijk, aan deze abdij geschonken. Dit gebeurde in een bevestigingbrief van de Heer van Wolvertem, Onulphus, samen met nog andere dotaties. 

PRIVATE UITGAVE / Brochure  nr 2  / 17 pagina's / Kleur / 6 thema's /  5 €  

We hebben het lettertype verkleind om inkt uit te sparen ; gekozen voor 120 g/m2 wit papier a4 formaat ; afgewerkt met wit kaft en termisch verlijmt, om de kosten te drukken. 

aanvragen via    willempy@skynet.be